Dzięki badaniom ciśnienia wewnątrzgałkowego można określić wysokość ciśnienia, co jest między innymi  niezbędne dla prawidłowej diagnostyki jaskry i ocenie jej zaawansowania. Najbardziej skuteczną metodą walki z tą chorobą jest obniżanie ciśnienia, nawet jeśli jego wartość mieści się w granicach normy.

W przypadku jaskry kluczowe jest ustalenie wartości ciśnienia docelowego, czyli takiego, przy którym choroba nie postępuje. Ta wartość jest jednak różna dla każdego pacjenta. Poziom ciśnienia u pacjenta z jaskrą zależy od stopnia zaawansowania zmian w nerwie wzrokowym i polu widzenia

Stosowane metody pomiaru ciśnienia wewnątrzgałkowego

Obecnie stosuje się kilka metod pomiaru ciśnienia wewnątrzgałkowego. Różnią się między sobą techniką pomiaru i dokładnością. Zaliczamy do nich następujące badania:

  • 4.Tonometria impresyjna Schiøtza - pozwala na określenie ciśnienia w oczach, wykorzystując pomiar stopnia zagłębienia rogówki. Metoda ta, chociaż obarczona błędem pomiaru i uciążliwa dla pacjentów, nadal jest stosowana w wielu polskich przychodniach.
  • 1Tonometria aplanacyjna Goldmanna - pomiar polega na analizie spłaszczenia rogówki. Badanie przeprowadzane jest w specjalnej lampie szczelinowej. Niestety jest dość nieprzyjemne i wymaga znieczulenia.
  • 2Tonometria dynamiczna konturowa Pascala - badanie przeprowadzane jest przy pomocy czujnika piezoelektryczny, który jedynie dotyka oka. Oprócz pomiaru ciśnienia tonometria dynamiczna konturowa Pascala pozwala też na określenie amplitudy tętna gałkowego.
  • 3Tonometr typu „air puff" - często stosowana metoda pomiaru ciśnienia w oczach. Badanie jest bezdotykowe. Wykorzystuje pomiar spłaszczenia rogówki przez podmuch powietrza.

Różnorodne wady wzroku mogą dotykać nie tylko dorosłych, ale również dzieci. Problemy takie jak krótkowzroczność, nadwzroczność czy astygmatyzm zwykle ujawniają właśnie w dzieciństwie. Powstają w wyniku różnorodnych nieprawidłowości w budowie gałek ocznych, a często są też uwarunkowane genetycznie.

Kiedy należy udać się z dzieckiem do okulisty?

Do okulisty należy udać się z dzieckiem, gdy:

  • dziecko przybliża do twarzy zabawki lub obrazki
  • mruży oczy podczas przyglądania się czemuś z bliska
  • podchodzi do telewizora, by lepiej widzieć obraz
  • nie dostrzega przedmiotów, które są z łatwością zauważalne
  • pochyla głowę, gdy na coś patrzy
  • bliskich rozpoznaje dopiero po długim wpatrywaniu się w twarz

Wizyta u lekarz pozwoli na dokładne ustalenie przyczyn oraz zdiagnozowanie choroby. Lekarz zaleci stosowne metody leczenia lub dobierze odpowiednie okulary.

Najczęstsze wady wzroku u dzieci

  • Nadwzroczność. W przypadku dzieci, u których wada nie przekracza 2-3 dioptrii, najczęściej możliwe jest wyleczenie dziecka. Mamy wówczas do czynienia z nadwzrocznością fizjologiczną, czyli zjawisko, z którego mały pacjent wyrośnie. W przypadku większej wady niezbędne jest stosowanie szkieł korekcyjnych. Okulary będą też niezbędne, jeśli do 10. roku życia wada się nie cofnie.
  • Krótkowzroczność. Należy systematycznie kontrolować wzrok, ponieważ może ulec pogorszeniu. Przy krótkowzroczności okulary niekiedy są potrzebne jedynie podczas patrzenia na odległość (np. w kinie). Kiedy jednak wada się powiększy, należy je nosić na stałe.
  • Astygmatyzm.. Wadę wyrównuje się specjalnymi szkłami cylindrycznymi,.
  • Zez. Może pojawiać się sporadycznie w pierwszych miesiącach życia. Gdy jednak oczy są na stałe ustawione na zewnątrz, do siebie lub w różnych kierunkach, należy udać się z nim do okulisty. Zez najczęściej pojawia się wskutek niejednokierunkowego rozwoju mięśni oczu. Często towarzyszy mu inna wada wzroku.

facebook

Copyright Oculus

d3projekt